Zmarła Alicia Alonso…

Znakomita kubańska balerina XX wieku urodziła się w Hawanie 21 grudnia 1920 roku jako Alicia Ernestina de la Caridad del Cobre Martínez del Hoyo. Rodzice byli hiszpańskimi uchodźcami, którzy zamieszkali na Kubie. Alicia uczyła się tańca najpierw w Hawanie, a następnie w Stanach Zjednoczonych. Po wyjściu za mąż za tancerza, Fernando Alonso, zaczęła występować pod jego nazwiskiem. Mając 19. lat częściowo straciła wzrok i odtąd do końca długiej kariery występowała mimo poważnego niedowidzenia.

Brała czynny udział w tworzeniu American Ballet Theatre, gdzie od 1943 roku była wiodącą solistką. 2 listopada 1943 roku zastąpiła Alicię Markową w roli Giselle, osiągając wielki sukces, który rozpoczął jej światową karierę. Pracowała z najlepszymi choreografami tamtych lat: Fokinem, Balanchinem, Miasinem, Niżyńską, a jej scenicznym  partnerem został Igor Juszkiewicz (specjalnie dla tego duetu Balanchine opracował w 1947 “Temat z wariacjami”).

W 1948 roku wróciła na Kubę, gdzie założyła razem z mężem i jego bratem, Alberto Alonso, zespół pn. Alicia Alonso Ballet Company, który przeobraził się z czasem w Narodowy Balet Kuby (Ballet Nacional de Cuba). W latach 1955-1959 występowała w zespole Ballet Russe de Monte Carlo, a po rewolucji na Kubie, w 1959 roku, wróciła do Hawany.

Jej życiową rolą okazała się Giselle i występy w baletach romantycznych: Pas de quatre, La Peri. Miała znakomitą technikę i pewnie czuła się także w repertuarze wymagającym wirtuozowstwa np. Kitri w Don Kichocie. Jej interpretacje Odetty i Odylii w Jeziorze łabędzim  były wzorcowe. Występowała także w repertuarze neoklasycznym i to właśnie dla niej Alberto Alonso stworzył, w 1967 roku, choreografię Carmen Suite do muzyki Rodiona Szczedrina według Carmen George’a Bizeta.

Alicia Alonso była także choreografką i baletmistrzynią: dokonywała redakcji tradycyjnych baletów klasycznych i przenosiła je na sceny znanych, europejskich teatrów muzycznych między innymi: Paryża, Wiednia, Neapolu, Mediolanu, Pragi i Warszawy, gdzie w 1980 roku w wieczorze baletowym zaprezentowano w jej rekonstrukcji Grand Pas de Quatre (muz. C. Pugni, chor. wg J. Perrota) oraz balety Alberto Mendeza: Lalki, Pas de trois, Rara avis i Popołudniowa sjesta.

W 1950 roku została otwarta w Hawanie Academia Nacional de Ballet Alicia Alonso, czyli  szkoła baletowa, która na przestrzeni lat wykrystalizowała swój własny styl szkolenia i grono znakomitych tancerzy między innymi: Mirta Plá, Josefina Méndez, Loipa Araújo,  Amparo Brito,  José Manuel Carreño i Carlos Acosta.

Alicia Alonso występowała do siedemdziesiątego roku życia, o czym mogli się przekonać widzowie między innymi Łódzkich Spotkań Baletowych w 1981 w czasie występów Ballet Nacional de Cuba. Była niezwykłą artystką, która stała się symbolem baletu kubańskiego i przykładem wielkiej baleriny XX stulecia. Zmarła 17 października 2019 roku w wieku 98 lat.