Projekt „Verbum Nobile”

Miło nam poinformować, iż profesor naszej szkoły, Łukasz Neter, jest autorem inscenizacji i choreografii spektaklu „Verbum Nobile” – szlacheckie słowo honoru, którego premiera odbyła się 8 listopada w Operze na Zamku w Szczecinie w ramach Festiwalu Moniuszko Inspiration.

Verbum Nobile w interpretacji Łukasza Netera to próba połączenia pozornie oddalonych od siebie dwóch światów muzyki symfonicznej Moniuszki z muzyką tradycyjną w wykonaniu kapeli PoPieronie. Spektakl ten to montaż różnych utworów Moniuszki, a słowa Verbum Nobile z jednoaktowej opery skomponowanej przez Moniuszke stały się wyłącznie pretekstem dla reżysera do stworzenia opowieści o najsilniejszym uczuciu jakim jest miłość. Tytułowe słowa stają się symbolem przysięgi, którą widzowie mogą odnaleźć w obrazach spektaklu, przysięgi miłości w różnych odsłonach… miłości przyjacielskiej, młodzieńczej, dojżałej i takiej, którą znają wyłącznie samotni, porzuceni lub zalomniani. Verbum Nobile to kolaż obrazów malowanych naszymi emocjami, emocjami, które towarzyszą ludziom przez cał życie, dla niektórych najważniejsze, a dla innych dawno zapomniane.

 

Fragment recenzji: ,,Pokazane w piątek (8 listopada) widowisko, na scenie Opery na Zamku, było bowiem niezwykle odważnym i zaskakującym zmierzeniem się z twórczością Stanisława Moniuszki. Przedstawienie przygotowano w ramach festiwalu „Moniuszko Inspiration!”. Spektakl zbudowano wokół tematu miłości – m.in. małżeńskiej, młodzieńczej czy w rodzinie. Widzowie mogli usłyszeć mniej i bardziej znane kompozycje wspomnianego kompozytora, ale również tradycyjną muzykę regionalną. Widzów zachwyciły układy choreograficzne (i ich wykonanie, rzecz jasna!), choćby brawurowy mazur, piękny polonez, urokliwe – „taniec praczek” i etiuda baletowa do pieśni o Halce, pełen energii krakowiak czy taniec beskidzki.

Wielkie brawa należą się też za bardzo odważne wykonanie słynnej „Prząśniczki”, zarówno w warstwie muzycznej, jak i choreograficznej. Przy okazji Roku Moniuszkowskiego ten utwór jest mocno eksploatowany przez różne zespoły i zwykle, niestety, jego interpretacja kończy się na postawieniu kołowrotka i odśpiewaniu tekstu. W tej interpretacji publiczność zobaczyła coś zupełnie innego, fantastyczny układ choreograficzny z elementami tańca współczesnego, dający ogromne pole do wyobraźni dla każdego widza.”