Odszedł prof. Łukasz Gruziel

fot. J. Giluń – w balecie Neumeiera „Miłość i ból…”

 

Z ogromnym żalem i głębokim smutkiem żegnamy dziś naszego Pedagoga, Kolegę, Przyjaciela…

Odszedł od nas nagle ŁUKASZ GRUZIEL, wychowanek warszawskiej szkoły baletowej, wybitny tancerz – pierwszy solista baletu Teatru Wielkiego, którego cała kariera artystyczna związana była ze sceną tego teatru.

Absolwent pedagogiki baletowej Akademii Muzycznej w Warszawie, podjął pracę w swojej macierzystej szkole jako pedagog tańca klasycznego, partnerowania oraz opiekun praktyk scenicznych, a w latach 2003 – 2014 pełnił także funkcję wicedyrektora ds. artystycznych.

Był pedagogiem, który świetnie potrafił przekazywać uczniom swoje wieloletnie doświadczenie sceniczne, zarażać ich pasją do zawodu, któremu poświęcił życie. Niezwykle pracowity, odpowiedzialny i całym sercem oddany pracy pedagogicznej, zawsze gotowy był, by pochylić się nad problemami uczniów, doradzić, pomóc, a pozostając do dyspozycji swoich podopiecznych, nie szczędził własnego czasu, ani sił.

Na jego wsparcie mogli liczyć również inni pedagodzy i pracownicy szkoły, którym zawsze chętnie pomagał w realizacji różnych zadań dydaktycznych, wychowawczych czy organizacyjnych.

Przez ponad trzydzieści lat występował na scenie Teatru Wielkiego w Warszawie, swoim mieście rodzinnym, w którym ukończył naszą szkołę baletową, ucząc się między innymi pod kierunkiem: Z. Dąbrowskiego, W. Szajewskiego i G. Ledjacha.

Debiutował w autorskiej wersji „Dziadka do orzechów” Ledjacha, tańcząc Króla Myszy. Od 1977 był solistą baletu, a w 1984 otrzymał awans na stanowisko pierwszego solisty. Wystąpił na scenie ponad 1200 razy, tańcząc partie solowe w baletach klasycznych i neoklasycznych, w choreografiach twórców rodzimych oraz zagranicznych. Wyróżniał się w sposób szczególny w solowych rolach charakterystycznych, wymagających bogatych środków aktorskich. Wystąpił m.in. jako: Hilarion, Rotbart, Tybalt, Parembo w „La Gitanie.”, Carabosse, a w „Córce źle strzeżonej” wcielił się kolejno we wszystkie role solowe: Colasa, Alaina i Wdowę Simone. Znakomicie odnalazł się także w repertuarze współczesnym, kreując role zbudowane na szerokiej gamie środków wyrazu. Tańczył między innymi w tak znakomitych baletach współczesnych, jak: „Miłość i ból, i świat, i marzenie”, „Twilight”, „Adagio Hammerklavier”, „After Eden”. Jego dorobek artystyczny i pedagogiczny został uhonorowany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego medalem „Gloria Artis”.

Łukasz Gruziel był i pozostanie wzorem dla pokoleń artystów baletu.

Żegnamy znakomitego Artystę, wspaniałego Kolegę, ciepłego i serdecznego Człowieka…

Jego nieobecność będziemy odczuwać boleśnie, bo Łukasz Gruziel jest po prostu… niezastąpiony…

 

 

Wszystkie zdjęcia pochodzą z Archiwum Teatru Wielkiego w Warszawie.