Międzynarodowy Dzień Tańca

Dziś obchodzimy Międzynarodowy Dzień Tańca – coroczne wydarzenie ustanowione przez Komitet Tańca Międzynarodowego Instytutu Teatralnego (ITI) pod auspicjami UNESCO, aby upamiętnić wielkiego francuskiego tancerza i choreografa, Jean-Georges’s Noverr’a.

Przesłaniem zainicjowanego w 1982 r. święta jest celebrowanie tańca, czerpanie radości z uniwersalnego charakteru tej formy sztuki, przekraczanie granic politycznych, kulturowych i etnicznych oraz łączenie ludzi przy pomocy uniwersalnego języka tańca.  Każdego roku na całym świecie obchodom Międzynarodowego Dnia Tańca towarzyszą koncerty,  wystawy, kursy taneczne, uliczne pokazy i wiele innych atrakcji. Ograniczenia związane z pandemią koronawirusa spowodowały, ze wiele spośród zaplanowanych na ten rok wydarzeń odbędzie się online. Doskonałym przykładem jest akcja TańczMy, na którą zaprasza Instytut Muzyki i Tańca. Z jej harmonogramem można zapoznać się tutaj.

Międzynarodowy Dzień Tańca na stałe wpisał się także w kalendarium naszej szkoły i tradycyjnie już łączył się z uroczystym wręczeniem dyplomów absolwentom OSB. Jest nam niezwykle smutno, że w tym roku ten ważny dla nas wszystkich dzień musimy spędzić osobno, z daleka od szkoły. Jesteśmy jednak pełni nadziei, że już wkrótce uda nam się nadrobić ten stracony czas.

(Uczniowie i nauczyciele OSB podczas obchodów  Międzynarodowego Dnia Tańca 2018)

Panująca sytuacja epidemiologiczna nie ma wpływu na jeden z najważniejszych elementów Międzynarodowego Dnia Tańca. Każdego roku inny wybitny artysta związany ze sztuką taneczną przygotowuje orędzie skierowane do wszystkich tancerzy świata. Tym razem jego autorem został Gregory Vuyani Maqoma – tancerz, aktor, choreograf i nauczyciel tańca z Republiki Południowej Afryki. Polskie tłumaczenie orędzia opublikował Instytut Muzyki i Tańca we współpracy z Międzynarodowym Instytutem Teatralnym (ITI).

 

Międzynarodowy Dzień Tańca 2020 – orędzie:

Niedawno udzielałem wywiadu, który sprowokował mnie, żeby głęboko zastanowić się nad tym, czym jest dla mnie taniec. By odpowiedzieć na to pytanie, musiałem się przyjrzeć swojej tanecznej ścieżce i zdałem sobie sprawę, że taniec wiąże się dla mnie przede wszystkim z celowością i sensem. Każdy dzień jest nowym wyzwaniem, któremu trzeba stawić czoła, ja zaś staram się nadawać sens otaczającemu mnie światu właśnie poprzez taniec.

Współczesność, którą najtrafniej określić można mianem epoki posthumanistycznej, zalewa nas niezmierzoną falą niewyobrażalnych tragedii. Dlatego bardziej niż kiedykolwiek powinniśmy nadawać naszemu tańcowi sens i cel, by udowodnić światu, że ludzkość i człowieczeństwo nadal istnieją. Głęboki sens i empatia muszą dzisiaj zwyciężyć z opanowującymi świat siłami rozpadu, które zmieniają go w zdegradowany, dystopijny krajobraz. To właśnie sens i empatia dały początek procesowi przemiany, w której powszechna żałoba zwyciężyła nad rozpaczą spowodowaną przez nieustanne wdzieranie się w nasze życia brutalnej i bezwzględnej realności śmierci, wykluczenia i ubóstwa. Nasz taniec powinien stać się wyraźnym sygnałem dla światowych przywódców i dla tych, którym powierzono zadanie ochrony i poprawy warunków ludzkiego życia, że jesteśmy armią wściekłych myślicieli, a naszym celem jest stopniowa zmiana świata na lepsze. Taniec to wolność, a my, odkrywając ją dla siebie, musimy także uwolnić tych, którzy tkwią w niewoli w różnych zakątkach świata. Taniec sam w sobie nie jest polityczny, ale staje się polityczny, ponieważ jego tkanka to relacje międzyludzkie. Daje mu to możliwość reagowania na zaistniałe okoliczności poprzez próbę przywrócenia ludziom ich godności.

Gdy tańczymy, a nasze ciała kłębią się i splatają w przestrzeni, stajemy się siłą jednoczącą serca, dotykającą dusz i przynoszącą uzdrowienie, które jest nam tak bardzo potrzebne. Naszym celem jest wspólne bycie w tym niezależnym, niezwyciężonym i niepodzielnym tańcu hydry o wielu głowach. Jedyne, czego teraz potrzebujemy, to jeszcze więcej tańczyć!

Gregory Vuyani MAQOMA